Фариштаи рӯи замин
Эй модари ҷон, фариштаи рӯи замин, Ту нури ду чашму қалби моӣ, беҳтарин. Имрӯз баҳор асту ҷашни бонувон, Табрик кунам туро зи ҷон, эй нозанин. Дар чеҳраи ту меҳри Худо тобон аст, Ҳар лаҳзаи умр бо ту чун бӯстон аст. Бошад ҳама вақт ханда ба лабҳои ту, Дунё зи вуҷуди поки ту хандон аст.
این شعر توسط هوش مصنوعی سروده شده است. آن را کپی کنید، به اشتراک بگذارید، در کارتها یا سخنرانیها استفاده کنید — کاملاً رایگان و متعلق به شماست.