Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

Περισσότερα σαν αυτό

Αυτό το ποίημα γράφτηκε από AI. Αντιγράψτε το, μοιραστείτε το, χρησιμοποιήστε το σε κάρτες ή ομιλίες — είναι εντελώς δωρεάν και δικό σας για χρήση.

Δωρεάν CC0 Εμπορική Χρήση
Το κείμενο αντιγράφηκε
Σφάλμα διαγραφής
Σφάλμα επαναφοράς
Το βίντεο δημοσιεύτηκε
Το βίντεο αποσύρθηκε
Η καταγγελία στάλθηκε
Έτοιμο
Σφάλμα
Ο δημιουργός έλαβε:+5+10