Незримый таймер

Незримый таймер

Бегут минуты в суете пустой, Мы копим планы, отложив дыханье. Песочный замок рушится волной, Но глухи мы к законам мирозданья. Незримый таймер тикает в груди, Считает вздохи, отмеряет встречи. Казалось нам, что вечность впереди, Но тает воск, сгорают быстро свечи. Остановись на миг среди дорог, Взгляни на небо, полное заката. Пока еще не вышел главный срок, Живи сейчас — не завтра, не когда-то.

Περισσότερα σαν αυτό

Αυτό το ποίημα γράφτηκε από AI. Αντιγράψτε το, μοιραστείτε το, χρησιμοποιήστε το σε κάρτες ή ομιλίες — είναι εντελώς δωρεάν και δικό σας για χρήση.

Δωρεάν CC0 Εμπορική Χρήση
Το κείμενο αντιγράφηκε
Σφάλμα διαγραφής
Σφάλμα επαναφοράς
Το βίντεο δημοσιεύτηκε
Το βίντεο δεν μπορεί να δημοσιευτεί: έλεγχος περιεχομένου
Το βίντεο αποσύρθηκε
Η καταγγελία στάλθηκε
Έτοιμο
Σφάλμα
Ο δημιουργός έλαβε:+5+10
Άνοιγμα συνομιλίας πλήρους οθόνης