Сквозь облака

Сквозь облака

Зовут огни, и трап уже подан, Вдали остался привычный порог. Опять маршрут судьбою угадан, Среди ветров и небесных дорог. Гул турбин как песня разлуки, За облаками сияет рассвет. Я помню дома теплые звуки, Храня в душе их невидимый свет. Пусть километры считают часы, Далёкий рейс — лишь проверка на прочность. Вернусь туда, где блещут росы, Сквозь расстояний немую точность.

Περισσότερα σαν αυτό

Αυτό το ποίημα γράφτηκε από AI. Αντιγράψτε το, μοιραστείτε το, χρησιμοποιήστε το σε κάρτες ή ομιλίες — είναι εντελώς δωρεάν και δικό σας για χρήση.

Δωρεάν CC0 Εμπορική Χρήση
Το κείμενο αντιγράφηκε
Σφάλμα διαγραφής
Σφάλμα επαναφοράς
Το βίντεο δημοσιεύτηκε
Το βίντεο δεν μπορεί να δημοσιευτεί: έλεγχος περιεχομένου
Το βίντεο αποσύρθηκε
Η καταγγελία στάλθηκε
Έτοιμο
Σφάλμα
Ο δημιουργός έλαβε:+5+10
Άνοιγμα συνομιλίας πλήρους οθόνης