Фариштаи заминӣ
Модар, ту фариштаи заминӣ, Дар чашми ту меҳри осмонист. Аз хандаи ту ҷаҳон шукуфад, Дар қалби ту ишқи ҷовидонист. Имрӯз, ки баҳори нав расида, Ҳаштуми март, иди занон аст. Табрик кунам туро, азизам, Номи ту бароям ҷаҳон аст. Бошад ҳама умри ту чу гулзор, Пур аз хушиву сафову шодӣ. Модар, туӣ нури хонаи мо, Сарчашмаи меҳру озодӣ.
Dieses Gedicht wurde von einer KI geschrieben. Kopiere es, teile es, verwende es in Karten oder Reden – es ist völlig kostenlos und gehört dir.