در امتداد خاطره
به یاد روزهای رفته و شاد، که چون بادی گذشت و رفت از یاد. صدای خندههای کودکیها، میان کوچههای پر ز رویا. درختی که پناه خستگی بود، هوای عاشقی و سادگی بود. گذشت آن روزگاران پر از نور، دلم مانده در آن ایام دور. غبار غم نشسته بر دقایق، به یاد لحظههای ناب و عاشق. هنوزم عطر یادش در سر ماست، گذشته تکهای از جان و دلهاست.
Mehr davon
Dieses Gedicht wurde von einer KI geschrieben. Kopiere es, teile es, verwende es in Karten oder Reden – es ist völlig kostenlos und gehört dir.