نغمهی سبز سیزده
سیزده به در آمد و گلها خندید خورشید به روی سبزه و دشت تابید غمها همه بر باد و دلها شادان سرسبز شود دوباره این باغ و جهان سبزه گره زنیم با امید و نوید تا بخت سپید و روز خوش باز آید در دامن کوه و دشت با خنده و شور نحسی ز وجود ما شود دورِ دور
Dieses Gedicht wurde von einer KI geschrieben. Kopiere es, teile es, verwende es in Karten oder Reden – es ist völlig kostenlos und gehört dir.
Kostenlos
CC0
Gewerbliche Nutzung
