De Belofte van de Lente
De wintermantel glijdt nu zachtjes af, Het groen ontwaakt uit slaap en stilte. Een nieuwe zon verdrijft de koude kilte, En bloesem siert de takken in het graf. De wereld ademt diep en begint weer, Met frisse moed en kleuren in het rond. Vergeten is de vorst in kille grond, Het leven danst en zingt, keer op keer. Laat ook jouw hart zich openen vandaag, Voor dromen die als knoppen openbreken. De lente komt om zachtjes aan te spreken, Een nieuwe start, dat is de blijde vraag.
Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.
Gratuït
CC0
Ús comercial
