طلوع بهار و نوروز
نوبهار است و جهان مست ز بوی گل یاس خنده بر لب بنشان، دوری کن از بیم و هراس نرم‌نرمک برسیدست بهار از دل دشت سبزه و سنبل و ریحان به تماشا برگشت سفره‌ی هفت‌سین و آینه‌ی مهر و صفا می‌دهد مژده که پایان شده دوران جفا سال نو باشد و ایام به کامت شیرین روزگارت همه سرسبز و دلت شاد و نوین
Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.
Gratuït
CC0
Ús comercial
