در امتداد خاطره

در امتداد خاطره

به یاد روزهای رفته و شاد، که چون بادی گذشت و رفت از یاد. صدای خنده‌های کودکی‌ها، میان کوچه‌های پر ز رویا. درختی که پناه خستگی بود، هوای عاشقی و سادگی بود. گذشت آن روزگاران پر از نور، دلم مانده در آن ایام دور. غبار غم نشسته بر دقایق، به یاد لحظه‌های ناب و عاشق. هنوزم عطر یادش در سر ماست، گذشته تکه‌ای از جان و دل‌هاست.

Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.

Gratuït CC0 Ús comercial
Text copiat
Error de supressió
Error de restauració
Vídeo publicat
No es pot publicar el vídeo: moderació
Vídeo despublicat
Queixa enviada
Fet
Error
L'autor ha rebut:+5+10
Obre el xat a pantalla completa