نغمهی سبز سیزده
سیزده به در آمد و گلها خندید خورشید به روی سبزه و دشت تابید غمها همه بر باد و دلها شادان سرسبز شود دوباره این باغ و جهان سبزه گره زنیم با امید و نوید تا بخت سپید و روز خوش باز آید در دامن کوه و دشت با خنده و شور نحسی ز وجود ما شود دورِ دور
Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.
Gratuït
CC0
Ús comercial
