بهانهی عاشقی
در این روز عشق، جهانم تویی تمام امید و توانم تویی به سرخی گلهای باغ بهار نگاهت شده مونس و غمگسار دلم با تو آرام گیرد قرار تویی بهترین هدیهی روزگار ولنتاین بهانه است تا گویمت که بیتو نیرزد همه اعتبار بمان تا ابد در کنار دلم که عشق تو شد رونق محملم
Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.
Gratuït
CC0
Ús comercial
