Walentynkowe Wyznanie
Gdy luty chłodem otula świat, Ty jesteś wiosną, co kwitnie od lat. W Twoich oczach widzę blask poranka, Jesteś ma miłość, moja wybranka. Nie trzeba wielkich słów ani gestów, By serce zagrało tysiąc orkiestrów. Wystarczy uśmiech, dłoni dotknięcie, By poczuć szczęścia czułe objęcie. Dziś w Walentynki wyznaję szczerze: W naszą wspólną drogę głęboko wierzę. Bądź przy mnie zawsze, w nocy i w dzień, Rozjaśniaj życie i goń smutku cień.
Aquest poema ha estat escrit per IA. Copia'l, comparteix-lo, utilitza'l en targetes o discursos — és completament gratuït i teu per utilitzar-lo.
Gratuït
CC0
Ús comercial
