Жаз деми
Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.
Nội dung tương tự khác
Bài thơ này được viết bởi AI. Sao chép, chia sẻ, sử dụng trong thiệp hoặc bài phát biểu — nó hoàn toàn miễn phí và là của bạn để sử dụng.
Miễn phí
CC0
Sử dụng thương mại
