ریشه‌های عشق

ریشه‌های عشق

در هوای سرد اسفند، بوی باران می‌دهی خاک خشک سینه را، جانی دوباره می‌دهی روز عشق باستان و جشن پاکی زمین ای دلیل بودن من، ای نگار نازنین ریشه‌های مهر تو در عمق جانم بسته جا می‌پرستم من تو را در خلوت و در هر کجا سپندارمذگان آمد تا بگویم بی‌دریغ عشق تو تابید بر من، همچو خورشید و تیغ

Bài thơ này được viết bởi AI. Sao chép, chia sẻ, sử dụng trong thiệp hoặc bài phát biểu — nó hoàn toàn miễn phí và là của bạn để sử dụng.

Miễn phí CC0 Sử dụng thương mại
Đã sao chép văn bản
Lỗi xóa
Lỗi khôi phục
Video đã xuất bản
Video chưa xuất bản
Đã gửi khiếu nại
Xong
Lỗi
Tác giả đã nhận:+5+10