نغمهی سبز سیزده
سیزده به در آمد و گلها خندید خورشید به روی سبزه و دشت تابید غمها همه بر باد و دلها شادان سرسبز شود دوباره این باغ و جهان سبزه گره زنیم با امید و نوید تا بخت سپید و روز خوش باز آید در دامن کوه و دشت با خنده و شور نحسی ز وجود ما شود دورِ دور
Bài thơ này được viết bởi AI. Sao chép, chia sẻ, sử dụng trong thiệp hoặc bài phát biểu — nó hoàn toàn miễn phí và là của bạn để sử dụng.