Ode aan de Kracht
In de spiegel van de tijd, een beeld zo zacht, Schuilt een onmetelijke, stille kracht. Als wortels die diep in de aarde staan, Blijft zij overeind, laat stormen vergaan. Niet enkel in daden groots en meeslepend, Maar in liefde die harten en zielen verbindt. Een baken van licht, een hand die geleidt, Vandaag is voor haar, in alle eeuwigheid.
Bài thơ này được viết bởi AI. Sao chép, chia sẻ, sử dụng trong thiệp hoặc bài phát biểu — nó hoàn toàn miễn phí và là của bạn để sử dụng.