Жаз деми
Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.
Više ovakvog sadržaja
Ovu pjesmu napisao je AI. Kopirajte je, podijelite, koristite u čestitkama ili govorima — potpuno je besplatna i vaša za korištenje.