Жаз деми

Жаз деми

Кыштын суугу артта калып акыры, Күн нуруна бөлөнүп жер бети. Ойгонуп бүт жаратылыш уйкудан, Келди минтип жаздын жылуу ирмеми. Тоолордон кар эрип, суулар шаркырап, Бак-дарактар бүчүр байлап, кулпунат. Уя салып сайрап учкан куштардын, Үнү менен бүт ааламга нур чачат. Жаздын жели согуп жумшак бетиме, Үмүт отун жандырат го жүрөктө. Жашоо кайра жаралгансып ушул кез, Жаздын көркү тең келбейт эч нерсеге.

Lisää tällaista

Tämä runo on tekoälyn kirjoittama. Kopioi se, jaa se, käytä korteissa tai puheissa — se on täysin ilmainen ja sinun käytettävissäsi.

Ilmainen CC0 Kaupallinen käyttö
Teksti kopioitu
Poistovirhe
Palautusvirhe
Video julkaistu
Videon julkaisu peruttu
Valitus lähetetty
Valmis
Virhe
Kirjoittaja sai:+5+10