نغمهی سبز سیزده
سیزده به در آمد و گلها خندید خورشید به روی سبزه و دشت تابید غمها همه بر باد و دلها شادان سرسبز شود دوباره این باغ و جهان سبزه گره زنیم با امید و نوید تا بخت سپید و روز خوش باز آید در دامن کوه و دشت با خنده و شور نحسی ز وجود ما شود دورِ دور
এই কবিতাটি AI দ্বারা লেখা হয়েছে। এটি কপি করুন, শেয়ার করুন, কার্ড বা বক্তৃতায় ব্যবহার করুন — এটি সম্পূর্ণ ফ্রি এবং আপনার ব্যবহারের জন্য।
ফ্রি
CC0
বাণিজ্যিক ব্যবহার
