فروغ جاویدان سده
آتش سده بار دیگر شعله زد بر آسمان تیرگیها را زدود از چهرهی پیر و جوان گرمی دلها فزون شد در دل سرمای سخت شادمانی هدیه آورد، مژدهی روز و زمان ای رفیقان، جشن نور و دوستی فرخنده باد یادگارِ باستان در یادمان پاینده باد گردِ آتش جمع گردید و سرودِ خوش خوانید تا ابد مهر و وفا در جانتان تابنده باد
এই কবিতাটি AI দ্বারা লেখা হয়েছে। এটি কপি করুন, শেয়ার করুন, কার্ড বা বক্তৃতায় ব্যবহার করুন — এটি সম্পূর্ণ ফ্রি এবং আপনার ব্যবহারের জন্য।
ফ্রি
CC0
বাণিজ্যিক ব্যবহার
