Фариштаи рӯи замин
Эй модари ҷон, фариштаи рӯи замин, Ту нури ду чашму қалби моӣ, беҳтарин. Имрӯз баҳор асту ҷашни бонувон, Табрик кунам туро зи ҷон, эй нозанин. Дар чеҳраи ту меҳри Худо тобон аст, Ҳар лаҳзаи умр бо ту чун бӯстон аст. Бошад ҳама вақт ханда ба лабҳои ту, Дунё зи вуҷуди поки ту хандон аст.
Bu şeir süni intellekt tərəfindən yazılmışdır. Onu kopyalayın, paylaşın, kartlarda və ya çıxışlarda istifadə edin — tamamilə pulsuzdur və sizindir.
Pulsuz
CC0
Kommersiya istifadəsi
