Фариштаи рӯи замин
Эй модари ҷон, фариштаи рӯи замин, Ту нури ду чашму қалби моӣ, беҳтарин. Имрӯз баҳор асту ҷашни бонувон, Табрик кунам туро зи ҷон, эй нозанин. Дар чеҳраи ту меҳри Худо тобон аст, Ҳар лаҳзаи умр бо ту чун бӯстон аст. Бошад ҳама вақт ханда ба лабҳои ту, Дунё зи вуҷуди поки ту хандон аст.
Ushbu she'r sun'iy intellekt tomonidan yozilgan. Undan nusxa oling, ulashing, tabriknomalar yoki nutqlarda foydalaning — u mutlaqo bepul va sizniki.