Baharın Uyanışı
Cemre düştü toprağa, uyandı derin uykudan, Yeşile büründü dağlar, kurtuldu soğuktan. Güneş gülümsüyor artık penceremden içeri, Hoş geldin ilkbahar, gönlümün en güzel yeri. Papatyalar açtı bak, kırlar neşeyle dolu, Kuşların cıvıltısı sarar, bu huzurlu yolu. Eriyen karlarla coşar, dereler ve çaylar, Yeniden doğuşun adıdır, bu güzel aylar. Rüzgar ılık eser şimdi, okşar yüzümüzü, Unutturur kalpteki kışı, o eski hüzünü. Her tomurcuk bir umut, yarına dair söz, Doğa ana uyandı, açtı dünyaya göz.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
