Ecos de Amor
En este día de febrero gris, tu luz enciende todo mi jardín. No necesito flores ni un festín, solo tu risa para ser feliz. Eres el verso que siempre soñé, la calma suave en mi tempestad. Contigo encuentro la felicidad, y en tu mirada, mi mundo hallé. Que el tiempo pare en este instante, dos corazones en un solo latir. Prometo amarte y siempre sentir este cariño puro y constante.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
