O Abraço do Tempo
Pai, és a força que nunca vacila, Um farol seguro no mar da vida. Nas tuas mãos, o mundo se ajeita, E a cada passo, a alma convida. Ensinaste o voo sem deixar o chão, Com palavras doces e olhar sereno. No teu abraço, encontro o perdão, E o amor que cresce, nunca pequeno. Hoje celebro o teu caminhar, A história que escreves com tanto ardor. Obrigado, pai, por sempre estar, Sendo o meu guia, o meu professor.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
