در امتداد خاطره

در امتداد خاطره

به یاد روزهای رفته و شاد، که چون بادی گذشت و رفت از یاد. صدای خنده‌های کودکی‌ها، میان کوچه‌های پر ز رویا. درختی که پناه خستگی بود، هوای عاشقی و سادگی بود. گذشت آن روزگاران پر از نور، دلم مانده در آن ایام دور. غبار غم نشسته بر دقایق، به یاد لحظه‌های ناب و عاشق. هنوزم عطر یادش در سر ماست، گذشته تکه‌ای از جان و دل‌هاست.

บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด

ฟรี CC0 การใช้งานเชิงพาณิชย์
คัดลอกข้อความแล้ว
เกิดข้อผิดพลาดในการลบ
เกิดข้อผิดพลาดในการกู้คืน
เผยแพร่วิดีโอแล้ว
ไม่สามารถเผยแพร่วิดีโอได้: การตรวจสอบเนื้อหา
ยกเลิกการเผยแพร่วิดีโอแล้ว
ส่งคำร้องเรียนแล้ว
เสร็จสิ้น
ข้อผิดพลาด
ผู้เขียนได้รับ:+5+10
เปิดแชทเต็มหน้าจอ