در امتداد خاطره
به یاد روزهای رفته و شاد، که چون بادی گذشت و رفت از یاد. صدای خندههای کودکیها، میان کوچههای پر ز رویا. درختی که پناه خستگی بود، هوای عاشقی و سادگی بود. گذشت آن روزگاران پر از نور، دلم مانده در آن ایام دور. غبار غم نشسته بر دقایق، به یاد لحظههای ناب و عاشق. هنوزم عطر یادش در سر ماست، گذشته تکهای از جان و دلهاست.
สิ่งที่คล้ายกันนี้
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด