Przystań Serc
Gdy świat za oknem szarym mgłą się snuje, Twoje spojrzenie słońce mi maluje. W labiryncie dni, w pośpiechu i w ciszy, Tylko Twój głos moje serce słyszy. Jesteś jak przystań po długiej podróży, Spokój, co chroni, gdy wiatr mocno burzy. Niech Walentynki trwają nam bez końca, Bo Tyś dla mnie sensem każdego miesiąca. Więc przyjmij to serce, choć słowa są małe, Uczucia do Ciebie – ogromne i trwałe. Kocham Cię dzisiaj, jutro i na wieki, Tyś moim brzegiem, a ja nurtem rzeki.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
