نغمهی سپندارمذگان
جهان ز عطر تو لبریز گشته در اسفند به یمن عشق تو بر لب نشسته صد لبخند زمین به نام تو امروز جشن میگیرد زمستان از تب عشقت، ز شرم میمیرد سپندارمذگان، روز مهر و پیمان است نگاه گرم تو خورشید این زمستان است تویی که ریشه دواندی به عمق جان و تنم من از شکوه وجودت، شکوفه میزنم
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
