شکوهِ عشق و زمین
در این خجسته روزِ پاک و دیرین تویی پناهِ من، نگارِ شیرین چون ریشه در خاکِ تو بستهام جان سپندارمذگان مبارک، ای مهربان زمین زِ مهرِ تو نفس میکشد قلم زِ وصفِ تو دست میکشد تویی بهار و باغ و بستان من همیشه بمان، ماهِ تابان من
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
