รุ่งอรุณแห่งวัยสิบแปด
สิบแปดปี ผันผ่าน กาลเวลา เติบโตมา สง่างาม ตามวิถี เปรียบดั่งไม้ แรกแย้ม แซมธรณี พร้อมจะมี ดอกผล บนต้นตน ขอให้ทาง ข้างหน้า สง่าใส ก้าวเดินไป มั่นคง ไม่สับสน พบความสุข สมหวัง ในบัดดล เป็นยอดคน แกร่งกล้า ท้าตะวัน
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
