Аяулы анашым
Көктем келді құлпырып, Жердің беті көгерді. Анашым, саған ұмтылып, Балаң гүлін әкелді. Бүгін міне, көктемде, Құттықтаймын өзіңді. Ризамын мен өткенге, Сыйладың нұр-сезімді. Сенсің менің панам да, Сенсің менің жыр-әнім. Мына жарық ғаламда, Аман жүрші, тұмарым.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
