Cântec de Dragobete
De Dragobete, când natura se trezește, Și orice floare către soare se ivește, Îți dăruiesc a inimii chemare, O dragoste ce nu cunoaște hotare. Ești primăvara sufletului meu, Lumina ce mă poartă mereu, Să împletim destinul în cununi, Sub cerul limpede, ca doi nebuni.
บทกวีนี้เขียนโดย AI คัดลอก แชร์ หรือใช้ในการ์ดหรือสุนทรพจน์ — เป็นของคุณและใช้งานได้ฟรีทั้งหมด
ฟรี
CC0
การใช้งานเชิงพาณิชย์
