Фариштаи заминӣ
Модар, ту фариштаи заминӣ, Дар чашми ту меҳри осмонист. Аз хандаи ту ҷаҳон шукуфад, Дар қалби ту ишқи ҷовидонист. Имрӯз, ки баҳори нав расида, Ҳаштуми март, иди занон аст. Табрик кунам туро, азизам, Номи ту бароям ҷаҳон аст. Бошад ҳама умри ту чу гулзор, Пур аз хушиву сафову шодӣ. Модар, туӣ нури хонаи мо, Сарчашмаи меҳру озодӣ.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.
Ройгон
CC0
Истифодаи тиҷоратӣ
