Он сегиз жаш – жазгы гүл
Он сегиз жаш – өмүрдүн жазгы гүлү, Жаркырасын бактыңдын атар күнү. Кызым менин, берекем, айым, күнүм, Куттуу болсун бой жеткен ушул күнүң. Ак куу болуп, канат кагып уча бергин, Келечектин эшигин ача бергин. Ажарыңдан айланага нур төгүлүп, Жаратканым жакшылыкты чача берсин. Балалыктын короосунан узап чыктың, Чоң турмуштун агымына бүгүн актың. Көздөрүңдөн кубанычтын жашы тамсын, Ар дайым сен бийиктерге кадам баскын.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.