Анаға арналған көктем жыры
Көктемнің нұрындай жайнаған жүзің, Анашым, ардақтым, шуақты күнім. Жер беті құлпырып, гүлдер ашқанда, Өзіңе арнаймын жүректің жырын. Аман бол әрқашан, ауырмашы еш, Жаздай боп жадырап, күлімдеп жүрші. Әлемнің бар бақытын саған тіледім, Өмірің өзендей шаттыққа толсын.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.