Фариштаи Замин
Эй зан, ту баҳори пуртраоват ҳастӣ, Дар дидаи мо нури саодат ҳастӣ. Бо хандаи ту ҷаҳон мунаввар гардад, Сарчашмаи меҳру ҳам муҳаббат ҳастӣ. Имрӯз ба номи ту чаман мешукуфад, Гулҳо ба салом аз даман мешукуфад. Боши ту ҳамеша шоду хуррам, эй ёр, Дар қалби ту ишқи бекаран мешукуфад.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.