O Compasso do Amor
No compasso suave do nosso querer, O mundo lá fora parece esquecer. Teus olhos refletem a luz do luar, Um porto seguro onde quero ficar. Cada batida, um verso a compor, Nesta canção que chamamos de amor. Mãos dadas trilhando o mesmo caminho, Jamais estarei, com você, sozinho. És o meu sol em dias de inverno, Promessa de um laço profundo e eterno. Neste dia, celebro o que a vida nos deu: O presente sagrado de ser teu e meu.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.
Ройгон
CC0
Истифодаи тиҷоратӣ
