Фариштаи рӯи замин
Эй модари ҷон, фариштаи рӯи замин, Ту нури ду чашму қалби моӣ, беҳтарин. Имрӯз баҳор асту ҷашни бонувон, Табрик кунам туро зи ҷон, эй нозанин. Дар чеҳраи ту меҳри Худо тобон аст, Ҳар лаҳзаи умр бо ту чун бӯстон аст. Бошад ҳама вақт ханда ба лабҳои ту, Дунё зи вуҷуди поки ту хандон аст.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.
Ройгон
CC0
Истифодаи тиҷоратӣ
