Аяулы анашым
Көктем келді құлпырып, Жердің беті көгерді. Анашым, саған ұмтылып, Балаң гүлін әкелді. Бүгін міне, көктемде, Құттықтаймын өзіңді. Ризамын мен өткенге, Сыйладың нұр-сезімді. Сенсің менің панам да, Сенсің менің жыр-әнім. Мына жарық ғаламда, Аман жүрші, тұмарым.
Ин шеър аз ҷониби нейросеть навишта шудааст. Онро нусхабардорӣ кунед, мубодила кунед, дар кортҳо ё нутқҳо истифода баред — он комилан ройгон ва аз они шумост.